Vrijzinnige fondsen

Vier vrijzinnige fondsen verder in één nieuwe stichting

Onlangs is opgericht de stichting De Vrijzinnige Fondsen. Deze nieuwe stichting is ontstaan uit een fusie van vier bestaande stichtingen: het Nicolette Bruining Fonds, het Fonds Iets voor Niets, het VCJC-Fonds en het Spelberg-Stokmans Fonds.

Deze vier fondsen werkten al nauw samen. Deze samenwerking krijgt nu ook financieel en juridisch een vaste vorm. Daardoor is een meer slagvaardige, meer efficiënte en vooral meer eigentijdse organisatie ontstaan. Een organisatie die nog beter dan voorheen in staat is om projecten, activiteiten, initiatieven en publicaties die een relatie hebben met de vrijzinnige protestantse traditie te ondersteunen.

Aanvragen tot ondersteuning worden beoordeeld door het bestuur van de stichting. Dit bestuur staat onder toezicht van een nieuw ingestelde Raad van Toezicht. Bij het beoordelen van aanvragen hanteert het bestuur een aantal criteria. Deze criteria en alle overige informatie over de stichting treft u aan op de website www.devrijzinnigefondsen.nl.

Vrijzinnige fondsen

Waarom een fusie?

De vier met de fusie opgeheven stichtingen kennen een rijke historie. Zo zijn de stichtingen het Nicolette Bruining Fonds en het Spelberg-Stokmans Fonds respectievelijk in 1956 en 1964 opgericht als laatste wil en met een aanzienlijk legaat van de naamgevers. Het Fonds Iets voor Niets is ooit ontstaan als donateursfonds en heeft zich met name gericht op jongeren tot 30 jaar. Het VCJC Fonds tenslotte is opgericht nadat de laatste activiteit van de VCJC ophield te bestaan. Behoudens kleine accentverschillen kwamen de doelstellingen van deze stichtingen volledig overeen. Daarnaast waren de fondsen financieel vergaand geïntegreerd: zo werden deze vier stichtingen door dezelfde personen bestuurd en werd het vermogen van de fondsen gecombineerd beheerd.

De fusie van de vier stichtingen geeft aan de gegroeide werkwijze vaste vorm en transparantie. Het bestuur verwacht door de fusie slagvaardiger en efficiënter te kunnen werken. De doelstelling van de stichting ‘De Vrijzinnige Fondsen’ sluit aan op de doelstellingen van de oude vier stichtingen: het verlenen van financiële ondersteuning aan sociale, culturele en religieuze projecten, activiteiten en/of initiatieven die een relatie hebben met de vrijzinnige protestante traditie, alsmede aan vrijzinnige protestantse instellingen en/of verenigingen of hun (rechts)opvolgers. Daarnaast ondersteunt de nieuwe stichting specifiek activiteiten die het verleden van de VCJC in stand houden.

Het is altijd mogelijk om de activiteiten van de stichting te ondersteunen met een legaat of een gift. Voor meer informatie over de stichting of het opnemen van contact kunt u terecht op de website www.devrijzinnigefondsen.nl.

Bestuur

Het bestuur van de Stichting de Vrijzinnige Fondsen wordt gevormd door:  mevr. drs A. Hamburger voorzitter, mevr. mr.J.G. Bilijam secretaris, dhr. drs. H.W. Slis penningmeester, dhr. mr. R.M. Hensen en dhr. mr. W.J.V. Spek.

Bron: de Vrijzinnige Fondsen

De Jefferson Bijbel

De (geheime) Jefferson Bijbel

Met een mesje bewerkte de Amerikaanse president en filosoof Thomas Jefferson (1743–1826) de Bijbel. Alle ongeloofwaardige en irrationele passages liet hij eruit: de onbevlekte ontvangenis, engelen, wonderen, wonderbaarlijke genezingen en de hemelvaart.

Voor Jefferson was Jezus geen mystieke genezer die door God werd gezonden, maar een historische figuur, een filosoof met een vernieuwende moraal – de mooiste die de wereld heeft gekend.

Jefferson Bijbel

Geheime bijbel

Slechts met een aantal bevriende Verlichtingsdenkers wisselde hij van gedachte over religieuze zaken. Zij inspireerden hem tot zijn Bijbelproject, die een tekst opleverde die typisch is voor de Verlichting.

Jefferson publiceerde zijn bijbel niet, maar hield hem voor zichzelf om er ’s avonds in te lezen. Na zijn dood bleef Jeffersons geheime bijbel lang onontdekt. De tekst verschijnt nu voor het eerst in Nederlandse vertaling, met een inleiding van de vertalers Sadije Bunjaku en Thomas Heij.

Thomas Jefferson

Thomas Jefferson (13 april 1743 – 4 juli 1826) was een Amerikaans staatsman, unitariër, filosoof, architect, kunstenaar en de derde president van de Verenigde Staten.

Meer informatie

www.dejeffersonbijbel.nl.
www. isvw.nl

 

 

God in Nederland

Onderzoek: Nederland is God kwijt geraakt

Meerderheid gelooft niet meer dat God bestaat

Het geloof in God verdwijnt steeds verder uit onze samenleving; Nederland is geen christelijke natie meer, dat zijn de belangrijkste conclusies uit het toonaangevende onderzoek ‘God in Nederland’ dat recent is verschijnen. Het kerkbezoek blijft dramatisch dalen en het geloof in een persoonlijke God is sterk afgenomen, concluderen de onderzoekers.

Bron: God in Nederland 2016

Ook de alom verwachte opmars van spiritualiteit (god- en zinzoekers buiten de kerk) zet verrassend genoeg niet door. Het onderzoek ‘God in Nederland’ wordt vanaf 1966 om de tien jaar uitgevoerd, de vorige editie was in 2006.  Voor dit onderzoek zijn ruimte 2100 Nederlanders ondervraagd.

God in Nederland

Ongelovigen

Een overgrote meerderheid van de Nederlanders (82%) komt nooit of bijna nooit in de kerk en nog maar veertien procent gelooft in een persoonlijke God. Voor veel Nederlanders is het christendom een onbekende of exotische wereld geworden. Bijna een kwart van de ondervraagden noemt zichzelf atheïst, dat was in 2006 nog veertien procent. Het aantal Agnosten nam ook toe van 26 naar 34 procent. Daarmee zijn de ‘ongelovigen’ (atheisten en agnosten samen) voor het eerst in de geschiedenis van dit onderzoek in de meerheid: 58%. Het aantal ‘ietsisten’ (die geloven in iets als een hogere macht) is gedaald, van 36 naar 28 procent.

Een opvallende conclusie van het onderzoek is dat de opmars van spiritualiteit tot stilstand lijkt te zijn gekomen. 31 procent beschouwt zichzelf als spiritueel, waar dat eerder 40 procent was.

50 jaar onderzoek

God in Nederland is een onderzoek dat sinds 1966 elke tien jaar wordt uitgevoerd en nu voor de vijfde keer is gedaan in opdracht van de KRO. De  onderzoekers zijn Ton Bernts van de Radboud Universiteit en Joantine Berghuijs van de Vrije Universiteit Amsterdam, de resultaten worden gepubliceerd in een boek dat komende week verschijnt.

Bron: Evangelische omroep

Meer informatie

God in Nederland. Uitzending Kruispunt 13 maart 2016

Blog Wies Houweling: Het einde van de godstdienstsociologen

 

Geloof

Inspiratiebijeenkomst Geloof in je project

Op 20 april organiseert het crowdfundingplatform Geloof in je project een inspiratiebijeenkomst in Amsterdam. Deze bijeenkomst biedt een programma met boeiende sprekers, inspirerende workshops en korte presentaties. Ook is er een Pitch-challenge waarbij het publiek met waardebonnen kan stemmen op het beste project.

Crowdfunding

Met inmiddels ruim 150.000 euro op de teller is de website, die anderhalf jaar geleden startte, een groot succes. Vele tientallen projecten zijn succesvol afgerond op de site, diverse nieuwe projecten zullen binnenkort online gaan. Geloofinjeproject wil graag op deze bijeenkomst het succes met je delen, ruimte bieden aan inspirerende projecten via een Pitch-challenge en je informeren over de kracht van crowdfunding.

Voor wie gelooft in zijn project, hiervoor op zoek is naar geld en meer wil weten over crowdfunding is deze bijeenkomst een absolute must. Je bent van harte welkom!

Meer informatie en aanmelding

Geloof in je project

Avondmaal

Avondmaal steeds populairder bij vrijzinnigen

Lange tijd werd in de vrijzinnige traditie nauwelijks het Avondmaal gevierd. Vrijzinnigen hadden er moeite mee en er aversie tegen. Dat lijkt nu langzaam te veranderen.

Avondmaalsmijding kwam in veel vrijzinnige kringen voor. Men vond het ritueel te veel gedoe, te ‘heilig’ of het liet mensen twijfelen aan het eigen geloof: doe ik het wel goed? Om deze redenen heeft het Avondmaal – het ritueel dat de laatste maaltijd van Jezus met zijn leerlingen gedenkt – een negatief karakter. Het Avondmaal werd hooguit één keer per jaar gevierd, traditiegetrouw op Goede Vrijdag maar sinds een jaar of dertig steeds vaker op Witte Donderdag. ‘Op vrijdag wordt het te zwaar bevonden’, zo laat de dominee Wilhelm Lagrouw weten, ‘dan wordt het vaak geassocieerd met verzoening door het bloed van Christus’.

Avondmaal als ritueel

In vrijzinnige kringen verliest het Avondmaal nu langzaam haar negatieve kant en verandert het in een belangrijk ritueel. De nadruk bij het gebeuren ligt dan niet op het lijden en sterven van Jezus Christus. ‘Daarover wordt niet gesproken’, aldus Peter Korver, voorganger van de NPB-afdeling Naarden-Bussum. Daarin staat hij niet alleen. Collega-voorganger Marianne Zandbergen denkt terug aan haar jaren als voorganger in de NPB Brielle: ‘De focus lag op de onderlinge verbinding tussen mensen en het omzien naar elkaar’.

‘Ik heb helemaal niets met het Avondmaal’, vertelt Foekje Dijk, voorganger van de VVP Assen, ‘Wel heel sterk met een ritueel delen met elkaar. We vieren daar het leven mee, vieren dat we mogen schuilen bij elkaar, dat we verantwoordelijkheid samen mogen dragen. Vieren dat een mens in haar eentje dit niet voor elkaar krijgt, dat we de a/Ander nodig hebben. De betekenis lijkt me helder: met een ritueel onder woorden brengen wat niet uit te spreken valt.’

Rob Basten is predikant van de protestantse wijkgemeente Schalkwijk in Haarlem. De gemeente kent een sterk vrijzinnig karakter. ‘Bij de viering van het Avondmaal ligt het accent voor mij op het tastbaar vieren van de gemeenschap en het gedenken van het leven van Jezus en de waarden waar hij voor stond. Elke suggestie dat het zou gaan om een offer en de verzoeningstheologie probeer ik zo veel mogelijk te vermijden. Het aardige is dat met name ook degenen die een wat meer orthodoxe achtergrond hebben het bevrijdend en verrassend vinden en regelmatig zeggen dat het avondmaal voor hen zo meer betekenis heeft gekregen.’

Ook Yvonne Hiemstra, voorganger van de doopsgezinde-remonstrantse gemeente in Dokkum kan zich daar goed in vinden: ‘Trefwoorden bij het Avondmaal zijn de saamhorigheid, het samen dragen van lijden, verdriet, maar ook de vreugde. Het gevoel van gemeenschap, bij elkaar horen en samen vieren. Het gaat niet om de instellingswoorden of dat Jezus het daadwerkelijk zou hebben opgedragen. Het gaat om een levend lichaam van Christus, wat wij vormen. En we gaan samen door het stof, door het donker naar het licht. Die beweging, daar heeft men behoefte aan. Het accent ligt vooral bij het idee dat iedereen welkom is in de kring. Niemand staat buiten de kring van het leven.’

Yvonne merkt dat er steeds meer behoefte komt aan de viering van het Avondmaal. Zandrie Albada, voorganger van de VVP Meerkerk e.o. schrijft in zijn kerkblad zelfs een pleidooi om het Avondmaal vaker te vieren.

Het Avondmaal wordt vaak zittend in een kring gevierd. Er wordt brood gebroken en uitgedeeld. Maar vrijzinnigen experimenteren al druk met de vorm van het Avondmaal. Bijzonder is bijvoorbeeld de manier waarop Menso Rappoldt van de vrijzinnige Grote Kerk in Emmen het aanpakt. Voor het breken van het brood leest hij over de voetwassing waarna hij zelf de voeten wast van enkele gemeenteleden. ‘Een zeer indrukwekkend ritueel. Ik vind het persoonlijk zelfs mooier dan het Avondmaal’.

Ook Liesbeth Kromhout pakt het bijzonder aan. Al enkele jaren organiseert zij in de VVP en de NPB joodse Cedermaaltijden, vaak ter vervanging van het Avondmaal. ‘Eerlijk gezegd ben ik ook wel klaar met die kruis-verheerlijking en de zonden. Dat gaat er niet meer in bij mij. De maaltijd met elkaar delen: dat zie ik meer als je leven – alles wat je hebt – met elkaar delen.’

Avondmaal

Agapeviering

In het Open Pastoraat Gorinchem organiseert de vrijzinnige predikante Kirsten Slettenaar drie keer per jaar een agape-viering ‘met behalve wijn en brood ook olijven, fruit, water en jus. Iedereen komt om de avondmaalstafel heen staan en deelt dan met elkaar van wat er op tafel staat. Onderwijl wordt rustig gepraat en klinkt zachte muziek. De nadruk ligt bij deze vorm van maaltijd vieren veel meer bij de onderlinge verbondenheid als gemeente. Zodra de sfeer dreigt om te slaan naar een soort ‘koffiedrinken na de dienst’, rond ik af.’

Martine Wassenaar, voorganger van de remonstrantse en vrijzinnig protestantse gemeente Boskoop, viert ook agape-vieringen met veel muziek. ‘Even niet redeneren, even niet preken, even niet uitleggen. Nemen en eten, nemen en drinken. Om hem te gedenken in verbondenheid’. Voor de viering nemen mensen zelf belegde boterhammen mee. Voor soep en wijn wordt gezorgd.

In de doopsgezinde gemeente Leeuwarden houdt het ritueel na de viering van het Avondmaal niet op. Gemeenteleden mogen het brood dat over is mee naar huis nemen zodat ze het kunnen delen met de buren, met zieke gemeenteleden of andere mensen die niet aanwezig konden zijn.

Ook aan de naam van het ritueel sleutelen vrijzinnigen. ‘Het woord Avondmaal is gek als je het ’s ochtends viert’, vindt Alke Liebich, voorganger van doopsgezinden, remonstranten en VVP-ers in Amersfoort, ‘wij noemen het Woord en Tafel’. Marieke Fernhout, voorganger van de remonstrantse en vrijzinnig protestantse Parkstraatgemeente in Arnhem, spreekt over ‘Maaltijdviering. Geen Avondmaal want dat stamt uit een traditie waarin de nadruk wordt gelegd op het láátste Avondmaal. Ook geen Maaltijd van de Heer omdat dat een ‘heer’ suggereert die boven ons staat.  Wij vieren dat hij één van ons is, in ons midden, mens als wij.’

Het Avondmaal wint dus aan betekenis en aan populariteit onder vrijzinnigen. Het is een ritueel dat de verbintenis met elkaar viert en dat mensen herinnert aan de sociale boodschap van Jezus. Wat dat betreft sluit het heel goed aan bij het vrijzinnige gedachtegoed.

(bron: VVP)
www.vrijzinnig.nl

Vrijzinnigheid

God is een vraag aan de mens

Geschreven door Michel Peters (bron: www.remonstranten.nl)

“Humanisme staat voor mij niet gelijk aan atheïsme,” zegt filosoof Laurens ten Kate, “ik wil religie niet bestrijden of een alternatieve kerk aanbieden. Humanisme is de vraag naar wie de mens is en die vraag deelt ze met religieuze tradities. Ik sta voor een inclusief humanisme. Waar raken mens en God elkaar? God is voor mij geen hogere macht, maar een vraag aan de mens. Als mens kan ik niet vanuit mezelf leven, er komen dingen op me af als leven en dood, liefde en geweld. Op die grenspunten heb ik geen grip. De vraag is wat ik daarmee doe. God is misschien een naam voor die grens, of anders gezegd: God is die vreemde ruimte waarin de mens zichzelf een vraag wordt: ben ik dit, doe ik dit?

Genade

Een voorbeeld: in juni 2014 werden in Charleston, USA, negen methodistische kerkgangers in koelen bloede doodgeschoten. Tijdens het proces zeiden een moeder die haar dochter en een dochter die haar moeder in het geweld verloren hadden tegen de dader: May God have mercy on you en I forgive you. Deze vrouwen stegen boven zichzelf uit. In die handeling werd God zichtbaar. President Obama was onder de indruk, hij gooide daarna zijn speech voor de begrafenis van de voorganger radicaal om en sprak over het woord ‘genade’. Wat zou dat oude woord nog kunnen betekenen? Daar wil ik meer van weten, want daar raken geloof en humanisme elkaar. Genade betekent gift. Wat de vrouwen deden, deden ze niet zelf, het werd hun gegeven.”

Wat zijn de drie meest urgente theologische thema’s van dit moment?

“Vergeving en barmhartigheid dus, dat thema zet ik op plek 2. Hoe gaan wij bijvoorbeeld om met gevangenen? Terecht hebben we tegenwoordig veel aandacht voor slachtoffers. Voor de daders is echter steeds minder begrip, die zijn hoogstens schadeposten en moeten zo weinig mogelijk kosten. Als de risico’s te hoog zijn, bergen we ze op, maar we vinden het eigenlijk maar raar dat we overheidsgeld aan hen besteden. Vergeving draait het om, door een moeilijke vraag te stellen: wat de zondaar heeft gedaan, had ik dat kunnen doen?

Godsleer

Op plek 1 zet ik ouderwets de godsleer, maar dan vrijzinnig geherformuleerd. Theologie én filosofie moeten nieuwe betekenissen van de naam van God zoeken, ontdekken en uitproberen. God is voor mij geen bestierende God en al helemaal geen bewijsbare God. God is een vreemd woordje dat alles te maken heeft met de creativiteit en de verbeeldingskracht van de mens. God is een verbeelding van wat mij ontsnapt, dat mij raakt en op me toekomt. Dat beeld, ‘God’, scheppen we zelf, misschien is het ‘maar’ verzonnen, maar we gaan tegelijkertijd in dat beeld op, we leven erin, het gaat met ons aan de haal. Bijvoorbeeld als we vergeven wat onvergeeflijk is, of gewoon wanneer we zingen als Herman Finkers doet in zijn ironische ‘Dus daarboven in de hemel…’. Een meesterlijk liedje, vol speelsheid en ernst, humor en ontroering: ‘Ik zing dit liedje graag, omdat daardoor de hemel open gaat’. De hemel verzinnen wij, maar juist daardoor bestaat hij. God is een beeld, een naam, maar daarmee is hij nog niet van de mens.”

Verbeelding

“Daarom is verbeelding voor mij het derde cruciale thema voor de theologie anno 2016. Verbeelding gaat over de relatie tussen transcendentie (wat de mens overstijgt) en immanentie (wat binnen het bereik van de menselijke wereld ligt). In het gedrag van mensen wordt een verbinding tussen die twee werelden aangegaan. De mens creëert zijn eigen beeldwerelden waarin hij zin probeert te geven aan zijn leven. Maar een wereld is pas een wereld als je er in leeft. De creaties doen iets met ons, transcenderen ons. Beelden lopen uit de hand, we verliezen er de controle over: alleen zo zijn ze immers betekenisvol. In beelden en namen – God, hemel, genade – komen we onszelf tegen als vraag, als raadsel. Denk bijvoorbeeld aan wat er gebeurt als je een tekst schrijft. Als je begint heb je een hele opzet in je hoofd, maar bij de derde zin die je opschrijft is er al iets onverwachts gebeurd: een ander woord, een wending. Het schrijven gaat met je aan de haal, en alleen zo kan de tekst goed worden. Vreemde paradox.

Laurens ten kate

Condition Humaine

Nadenken over verbeelding is juist in onze tijd zo belangrijk, omdat beelden niet meer vastliggen. Stabiele, permanente zingeving is in onze wereld weinig meer voorhanden. Ik zie vrijzinnigheid dan ook niet zozeer als een geloof, maar als een condition humaine. Ieder mens staat in een ingewikkeld geworden wereld, waarin zingeving niet voorgegeven is maar steeds weer opnieuw gezocht moet worden. De grote verhalen (kerk, ideologie, sociale gemeenschap) verliezen hun kracht, ‘alle symbolische kooien gaan open’, zoals de filosoof Peter Sloterdijk een paar jaar geleden in een interview zei, sprekend over globalisering en migratie. We staan bloot aan nieuwe codes, andere gedrag, andere normen en waarden, we worden geconfronteerd met de vreemdeling die onze ‘eigenheid’ bedreigt. Tot die onoverzichtelijkheid, die ‘grote onteigening’ moeten we ons verhouden, zonder haar ter onderdrukken, maar ook zonder ermee te flirten.”

Ga je in gesprek met niet-vrijzinnige theologen en waar gaat dat gesprek dan over?

“De oppositie tussen vrijzinnig en rechtzinnig vind ik onvruchtbaar. Ik heb waardering voor theologen van andere richtingen. Waar vrijzinnigen zich er soms te gemakkelijk van af maken, ga ik in de leer bij orthodoxen. Ik ben kritisch op dogmatische denkers, maar ik haak niet af. Klassieke thema’s als vergeving en incarnatie moeten we gezamenlijk onderzoeken en opnieuw duiden… Zou ‘God als vraag aan de mens’ niet een nieuwe visie op de menswording van God kunnen inhouden? De intellectuele orthodoxie staat voor dat gesprek dikwijls open.”

Kan de vrijzinnige theologie in de komende jaren ook een bijdrage leveren aan het maatschappelijk debat?

“Ja zeker, in het woord vrijzinnig zitten twee elementen: zin en vrij. Het eerste is al aan de orde geweest, de mens als zinzoeker. De tweede kern is vrijheid. In het neoliberale systeem waarin wij leven is die vrijheid gedefinieerd als de ‘vrijheid van’. De economische mens moet zichzelf als ondernemer op de markt vrij kunnen ontwikkelen. Ik noem dat een ‘circulaire vrijheid’, de opbrengsten van dat vrije handelen vloeien naar mij zelf terug. Rendement, sturing en controle zijn de toverwoorden.

Gevende vrijheid

De vrijzinnige conditie daagt uit tot een ‘gevende vrijheid’, een ‘vrijheid tot’. In contact met de ander (de migrant, de arme, de vluchteling) kun je jezelf weggeven en verliezen. Ik geloof in een samenleving waarin de circulaire vrijheid aan banden wordt gelegd. Daar heeft de overheid een grote rol in. Maar vrijzinnigheid is geen ‘vrijheid, blijheid’. De angst voor onteigening, voor verlies van identiteit is een terecht protest tegen precies die neoliberale cultuur. Niet flirten met het loslaten van alle houvast, maar het streven van ieder mens om een residu van eigenheid te bewaren serieus nemen.”

Wat betekent je wetenschappelijke werk voor jouw persoonlijke geloofsbeleving?

“De ontroering is het verbindende element. Analyseren en filosoferen is niet iets afstandelijks, maar betekent: geraakt worden door wat de vanzelfsprekendheid te buiten gaat. Ik ben lid van de Domgemeente in Utrecht, een ongedeelde PKN-gemeente waar iedere week avondmaal gevierd wordt. Ik kom er soms. De prachtige muziek van orgel en cantorij, het rare licht door de immense gothische ramen, de steeds herhaalde rituelen en symbolen, de reflectie op de Bijbelverhalen, dat alles is toch een ruimte van verlies? Je wordt er losgezongen, je voelt je vrij precies omdat je niet goed weet wat je daar doet. Het is de gift van het verlies.”

 

Compassieprijs 2016

Compassieprijs 2016 in het teken van een humane economie

Economie en compassie; ze worden niet snel in één adem genoemd. De één gaat over geld en winst, het ander over empathie en mededogen. Toch is een verbinding tussen beiden mogelijk en van groot belang voor menselijk welzijn en maatschappelijke stabiliteit. De Compassieprijs is bestemd voor hen die ‘harten verwarmen, mensen verbinden en welzijn bevorderen’ en bestaat sinds 2011.

Compassieprijs 2016

De Compassieprijs 2016 wil waardevolle aanzetten tot een humane economie ondersteunen. Mensen die zich op dit terrein binnen de Nederlandse samenleving verdienstelijk maken met kleine bedrijven (tot 50 werknemers) of met andere belangrijke initiatieven -bijvoorbeeld in de vorm van artikelen, boeken, onderzoeken of projecten- kunnen tot 8 april a.s. genomineerd worden. De Compassieprijs is een initiatief van de Stichting Handvest voor CompassieNL.

Dit jaar werkt de stichting samen met de Gemeente Rotterdam en de Rotterdamse partij Nida vanwege de ondertekening van het internationale Handvest voor Compassie door de stad op vrijdag 20 mei aanstaande. Tijdens een groot evenement zal ook de Compassieprijs 2016 worden uitgereikt.

Jury

Tot de jury van de Compassieprijs 2016 behoren:

  • Semiha Denktas, Head of Department Social & Behavioural Sciences at Erasmus University College
  • Marianne van den Anker, Voormalig wethouder Gemeente Rotterdam, programmamaker, presentator
  • Farid Darkaoui, Directeur Zaken Expert BV
  • Mustafa Kus, Voorzitter Stichting Omalief en winnaar Compassieprijs 2015
  • Ruben van Zwieten, Predikant en ondernemer, initiatiefnemer van De Nieuwe Poort (Amsterdam) en De Nieuwe Poort in de Steigers (Rotterdam)

Meer informatie

www.handvestvoorcompassie.nl/compassieprijs

Peter Sellars

Climbing the Razor-Path Mountain and Leaping Into Fire

 Next Steps in Charged Times — The Humanities and the Aesthetics of Delight Shape and Awaken Political Consciousness

Als geen ander kent Peter Sellars de waarde en betekenis van kunst. In zijn Nexuslezing laat hij zien hoe een speels gebruik van klassieke, ook niet-westerse, teksten kritiek en reflectie kan bieden op onze samenleving.

Kunst

Kunst heeft eeuwigheidswaarde als het onze fantasie prikkelt en uitnodigt om zelf scheppend en origineel te zijn. Maar juist die inventiviteit staat onder druk in de huidige tijd. Met een beschuldigende blik wijst Sellars naar het onderwijs: dit is fundamenteel verkeerd ingericht en geeft schoonheid, originaliteit en creativiteit weinig kans.

Laat u meevoeren op een wervelende reis door de wereld van de kunsten en geesteswetenschappen. Bevlogen, humoristisch en met tomeloze energie geeft Sellars een unieke beschouwing op wat kunst tot ware kunst maakt.

Peter Sellers

Theaterregisseur Peter Sellars, bekend van zijn onconventionele, zelfs controversiële operaregies – zoals Mozarts Così fan tutte, Händels Julio Cesare en Ligeti’s Le Grand Macabre – waarvoor hij de Erasmusprijs ontving, komt op 13 maart 2016 naar het Nexus Instituut. Zijn Nexus-lezing ‘Climbing the Razor-Path Mountain and Leaping Into Fire — Next Steps in Charged Times’ gaat in op de eeuwigheidswaarde van kunst. Kom naar zijn hartstochtelijk pleidooi om je te laten verrassen, nieuwe werelden te ontdekken en de rol van kunst in de samenleving te (her)waarderen.

Meer informatie

13 maart 2016
14.30 – 16.30 uur
Auditorium Tilburg University
www.nexus-instituut.nl/nexus-activiteit/201-the-meaning-of-art

Liberaal christendom

Boek: Liberaal christendom

Het boek Liberaal christendom: ervaren, doen, denken laat zien hoe we vandaag de dag van God kunnen spreken, met de Bijbel kunnen omgaan en vanuit christelijke inspiratie kunnen leven. Anders dan vaak gedacht wordt ben je niet óf orthodox óf niks.

Dit boek is de presentatie van een liberaal christendom waar binnen én buiten de kerk naar werd uitgekeken.

Een liberale, ruimdenkende en tolerante vorm van christelijk geloven is gangbaar in brede lagen van de Nederlandse kerken. Maar waar het liberale jodendom publiekelijk op veel sympathie kan rekenen en we vandaag de dag uitzien naar een liberale islam, komt zoiets als liberaal christendom tot op heden nauwelijks in beeld. In dat manco voorziet deze nieuwe uitgave.

Liberale vroomheid

Zonder opdringerigheid wordt in Liberaal christendom het belang van christelijk geloof uitgesproken. In een ruimdenkende en creatieve omgang met de christelijke traditie komen in dit boek grote vragen aan bod, zoals over het bestaan van waarheid en van God. Ook wordt ingegaan op actuele vragen rond Jezus, de Bijbel en de relatie tussen kerk en wereld. Verder krijgen religieuze speelvelden als liturgie, gebed en ritueel de nodige aandacht. En in hoofdstukken over geweld, vrijheid, liefde, seks, creativiteit en gastvrijheid wordt beschreven hoe een liberale geloofshouding doorwerkt in het alledaagse leven.

Meer informatie

Liberaal_Christendom_inkijk

Diaconale initiatieven

Betrokkenheid troef: Inspirerende diaconale initiatieven tegen armoede in Nederland

Het nieuwe interkerkelijke Knooppunt Kerken en Armoede presenteert bij de start op 22 januari 2016 een bundel met voorbeelden van diaconale initiatieven tegen armoede in Nederland. Het Knooppunt wil hiermee de enorme inzet vanuit de kerken tegen armoede in Nederland zichtbaar maken en allen die hieraan werken of willen gaan werken inspireren en sterken in de wetenschap dat zij deel uitmaken van een bredere beweging van barmhartigheid en gerechtigheid.

Staalkaart

De staalkaart van 70 initiatieven die gekozen zijn uit een onuitputtelijk lijkend reservoir lopen uiteen van maaltijdprojecten tot inloophuizen, van het mogelijk maken van vakantie voor mensen met een smalle beurs tot belangenbehartiging in de gemeentepolitiek, van maatjesprojecten tot vluchtelingenhulp en van schuldhulp tot speciale aandacht voor kinderen. De initiatieven zijn overzichtelijk bijeengebracht in 10 categorieën, waarin elk 7 voorbeelden worden beschreven.
De voorbeelden worden voorafgegaan door inleidingen van Klaas van der Kamp, secretaris van de Raad van Kerken in Nederland, en Herman Noordegraaf, hoogleraar voor diaconaat aan de Protestantse Theologische Universiteit.

Meer informatie

www.knooppuntkerkenenarmoede.nl

Betrokkenheid troef, januari 2016, Knooppunt Kerken en Armoede, 136 pagina’s, prijs: € 5,-
Bestellen via info@knooppuntkerkenenarmoede.nl
Gratis pdf na 22 januari via www.knooppuntkerkenenarmoede.nl