spiritualiteit

Wantrouw elke politiek zonder spiritualiteit!

Het Lucky tv filmpje van het tweede debat tussen de presidentskandidaten Hilary Clinton en Donald Trump is wereldwijd een grote hit en miljoenen mensen keken er naar. Het machtigste land ter wereld houdt presidentsverkiezingen. Het filmpje maakt op een milde, kwalitatief goede wijze, glashelder dat het een vertoning is die de democratie zwaar beschadigt.  Was het niet de democratie die vrede en welvaart bracht in de wereld? Het filmpje laat zien dat het een show is waar het gaat om wie de baas mag zijn en verder nergens anders over. Twee mensen die de tijd van hun leven hebben?

Gemeenschappelijke droom

Het belang van een gemeenschappelijke droom, een wereld waarin mensen waardig en in vrede samenleven, is niet meer terug te vinden in het huidige politieke debat. Het gaat alleen maar om belangenbehartiging en dikke ikken. Ook in de Nederlandse politiek zijn er nog maar weinig mensen met een droom. Zelfs het CDA als christelijke partij slaagt daar niet in en kleedt ons rechtstelsel uit op grond van angsten van mensen.

Angsten

Natuurlijk worden mensen angstiger als politiek een belangenstrijd is. Iedereen vraagt zich dan toch af wiens belang het zwaarst telt? Wie is de beste vechter (politicus) voor jouw belangen? Dat is bepalend voor de politieke keuze. Als jouw positie of standpunt niet terugkomt in het debat. Dan laat je politici maar praten of zingen. Als er geen gemeenschappelijk verhaal klinkt over een wereld waarvoor iedereen plek is voelen mensen zich vaak in de steek gelaten en kwetsbaar.

Inspraak brengt de hemel niet dichterbij

Veel politici denken dit probleem op te lossen door meer inspraak. Meer inspraak verandert dat niet, inspraak dient belangen en kweekt geen dromen. Het bevordert slechts de belangenstrijd van de individuen en die hebben zelden het geheel voor iedereen voor ogen.  Zonder een gemeenschappelijke droom, zonder hemel, is er geen richting naar een betere wereld.

In de hemel laten geloven

Ik geloof niet anders dan dat de hemel een plek is hier op aarde waarin ik durf te geloven dat we in vertrouwen vreedzaam samen kunnen leven, waar kinderen veilig zijn en kwetsbaren beschermd worden door iedereen.

Ik blijf geloven in die plek en zal daar elke politicus op toetsen en naar vragen, het gaat namelijk niet om het leven van politici, het gaat om onze samenleving.

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

 

Ieder1

Ruimte voor een positief verhaal voor ieder1

Even geen ruimte voor cynisme, maar een tocht van ruim 5000 mensen met idealen. Idealen over een leefbare samenleving, waarin iedereen zonder discriminatie gelijke kansen heeft. Ik zie het als een positief teken.

Nasrdin Dchar

Hij riep in de DWDD op tot deze tocht voor ieder1 omdat hij denkt dat Nederland haar verhaal kwijt is. Het verhaal waarin iedereen een rol heeft. Een verhaal van empathie en gelijkwaardigheid. Een verhaal dat zijn kinderen en vele andere kinderen een veilige toekomst biedt.

Een parade

Het was geen protestmars zondag 26 september, maar een parade met gele ballonnen, T-shirts en spandoeken en veel muziek. Ik ging met de tram naar het Amstelstation in Amsterdam om daar bij de parade aan te sluiten en naar het Museumplein te lopen. Ik liep de hele tocht in de buurt van het dweilorkest dat prachtige dansmuziek speelde. Het was een feest te lopen in deze parade met zoveel blije mensen op deze zonnige zondag.

Brede glimlach in de tram

Het begon al in de overvolle tram naar het Amstelstation. De tram was vol mensen die gingen meelopen. In de Rivierenbuurt, een paar haltes voor het Amstelstation stapte een Surinaams Nederlandse vrouw in met een enorm verbaast gezicht, onmiddellijk gevolgd door een brede glimlach. ‘Wauw, ik vraag me af waar jullie allemaal heen gaan?’  Iedereen lachte terug. Dat was voor mij eigenlijk een van de belangrijkste dingen. Het liet aan mij ook de noodzaak zien van het gebaar. Er zijn zoveel mensen die strijden en lijden. Vaak alleen of in kleine groepjes zonder het van elkaar te weten. Het is goed dat  je het weet, ziet en belangrijk vindt, hoe moeizaam het proces ook is. Je wilt elkaar een hart onder de riem steken. Al waren er maar 10 mensen geweest, dan was ik nog gegaan.

ieder1

IJdel

Veel reacties van columnisten/ blogschrijvers en mensen op twitter waren negatief. Vele schrijvers gebruikten het om zichzelf als ‘realist’ te profileren, te laten zien dat zij weten waar het echt om gaat in Nederland. Zij, de verstandige critici, tegenover de mensen die dromen en idealen hebben. In ijdelheid doen zij voor elkaar niet zoveel onder.  Als alle filmers en fotografen die de parade nu filmden ook mee hadden gelopen was de hele stoet nog veel langer geweest.

Tweet: muziek verbindt

Ik heb geen selfie gemaakt, wel een mooi filmpje van het orkest waar ik vlakbij liep (en af en toe danste). Dat plaatste ik op twitter met de woorden: “muziek verbindt #ieder1’’.  Mensen zagen het en vonden het een mooie impressie, behalve een twitteraar die zichzelf Dutch Deacon Blues noemt. Hij tweette terug ‘Dat vonden de moslims in de Bataclan niet’. Deze opmerking verwijst naar de gruwelijke IS aanslag meer dan een jaar geleden in de Parijse concertzaal Bataclan.

Precies tegen dit soort cynisme loop ik mee en zal ik blijven meedoen aan initiatieven die verbinden en mensen een kans geven om te dromen en idealen te hebben.
Ok, genoeg gelopen en gedanst, er is werk aan de winkel.

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

 

 

Workshop vrijzinnigheid

Strontziek van normen en waarden

Strontziek is misschien geen goed woord voor een nette, vrijzinnige dominee. Maar dat ben ik dan ook nooit geweest. Als je hoort wat onze minister president zegt, kan ik me dat best veroorloven. Want ik ben het helemaal zat als mensen op een spruitjesachtige manier naar religie verwijzen als bron voor normen en waarden, zeker mensen van de VVD (Rutte, Schippers en Dekker).  We hadden premier Balkenende van het CDA, een christelijke partij, die al in 2013 deze discussie wilde aanzwengelen. Toen spraken we zelfs spottend van wormen in Naarden. Dat doe ik niet meer.

Geloof en religie

Natuurlijk is religie verbonden met normen en waarden, daar word ik ook niet boos om. Wel om de vreemde kijk op geloof en religie.  Helaas is het meestal zo dat mensen ‘die er niets aan doen’ precies weten hoe jouw God eruit zien en wat jij denkt en moet doen. Haal je normen en waarden uit je eigen overtuiging en niet uit die van iemand anders. Net zoals iemand ooit tegen een katholieke priester zei, toen het over seks ging, dat als je het spel niet speelt, jij je niet met de spelregels moet bemoeien. Als er geen eigen waarden en normen zijn, is dat trouwens wel heel kaal. Hoe doen die atheïsten dat? Die leven er toch ook niet zomaar op los?

Normen en waarden

Politici in Nederland gaat het niet om normen en waarden in deze discussie, het gaat om de kiezer. De waarden weten we allang, daar zijn we het ook met 99% van de mensen over eens. Iedereen wil vrede, iedereen wil goed onderwijs en niemand wil leven in armoede. Ook niet doden en niet liegen zijn vrij universeel. Er is misschien 1 procent of minder mensen in Nederland die anderen grof beledigen of met geweren zwaaien. Sinds wanneer houden we die tegen als we het over normen en waarden hebben?

Geloven gaat over doen

En voor mensen die niet weten wat geloven is: geloven gaat over doen. Het gaat niet over wat er staat, maar over wat je doet. Dus het gesprek dat de politici willen voeren, moet eigenlijk over deugden gaan. Klinkt ook niet sexy, dat geef ik toe. De wet bepaalt in Nederland heel goed wat je wel of niet mag doen, maar voor een zorgzame samenleving en een goede burger zijn er positieve bijdragen nodig. Er is geloof nodig, mensen die in vrijheid geloven, mensen die in een menswaardige samenleving geloven, mensen die geloven in: voor elkaar zorgen.

Oproep

Beste politici, zou ik zeggen, we willen graag in jullie geloven en in jullie plannen voor Nederland, maar kom bij ons ‘gelovigen’ niet aan met normen en waarden. Wij hebben iets beters nodig: deugden, dromen en idealen.

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

 

Boerin verliest (melk)vee

Boerin verliest (melk)vee

De populaire serie ‘Boer zoekt Vrouw’ is weer begonnen,  de liefde en het romantische platteland spelen een grote rol.  Het beroep van boer geeft een soort oer status, het staat schril tegenover de oproep van de boerin die haar melkvee bedrijf moet sluiten omdat de verkoopprijs per liter melk ver onder de kostprijs ligt. Houden wij alleen van boeren en boerinnen in romantische verhalen en sprookjes op TV?

Beroepen verdwijnen nu eenmaal

Er zijn veel beroepen verdwenen de afgelopen eeuw. Zetters, typistes en telegrambestellers verdwenen langzaam uit beeld, het hoort bij de vooruitgang. Daarnaast ontstaan nieuwe beroepen. Ook internationaal vindt er continue een herverdeling van werk plaats. Kleding laten wij maken in China en India en wij zorgen voor innovatie en baggerwerkzaamheden. Voor de slachtoffers van deze veranderingen is vaak weinig aandacht. Als samenleving zou je daar best iets aan kunnen doen. Het beroep gaat nu vaak als een nachtkaars uit. Laten wij er een eervol afscheid van vieren en de consequenties onder ogen zien.

Boerin verliest (melk)vee

Opgeven van een manier van leven

Als een boerin oproept met een schreeuw en een duidelijk geluid, gaat het niet om een eenvoudige bedrijfssluiting. Het gaat om het opgeven van een manier van leven. Een bestaan dat van generatie tot generatie is doorgegeven. Dat stoppen, dat heeft niet alleen invloed op hun leven, maar is ook van invloed op de hele samenleving.

Dagelijks eten en drinken

Het gaat om ons dagelijks eten en drinken. Het gaat om ons voedsel. Waar wordt het straks geproduceerd?  Hebben mensen nog enig zicht op  de productie van hun eten? Of laten we dat aan de overheden over?

Het vreemde is dat alle kookboeken, kookprogramma’s, websites en restaurants in haken op de trend van lokaal geteeld voedsel. Een echte maaltijd is pas duurzaam als de groente en het vlees binnen een straal van dertig kilometer rondom de eters zijn geteeld en gegroeid. De romantiek van koken en eten van het platteland. De romantische oer maaltijd.

Afscheid van boer en boerin

Een programma over ‘boerin neemt afscheid’  past meer bij de realiteit van onze samenleving dan ‘boer zoekt vrouw’ . We willen vaak de realiteit niet zien, mensen geloven liever in dromen en romantiek. Overigens wel bij een goede maaltijd.
Vreemd volk die Nederlanders.

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

 

 

aanslag kerk

Aanslag op meer dan een kerk

Kerken in Frankrijk staan leeg. Alleen voor doop, trouwen en begraven komen mensen nog naar de kerk. Rond de stad Rouen zijn de weinige priesters erg oud of jong en afkomstig uit Afrika.

Jacques Hamel was 86 jaar oud. Niet eens de oudste priester in regio. Deze merkwaardig mannelijk samengestelde teams voeren zoveel mogelijk diensten uit. Ze zijn met onvoldoende priesters om alle mensen te begraven. Ook leken worden daarom opgeleid om begrafenissen te leiden.

Mensen zijn niet tegen de kerk, het interesseert ze niet, alleen voor het uitvoeren van de rituelen in hun familieleven weten ze de weg naar de kerk nog te vinden.  Het is een slag voor de regio een priester te verliezen, maar door moord is een bizar teken van de veranderende tijden. Tijden waarin de symbolen van religie uit overheidsgebouwen zijn gehaald en je ook in de scholen geen kruisje of hoofddoek kunt dragen.

YouTube

De moord op deze oude priester is bizar.  Een oude man wordt door een jonge IS aanhanger van 19 jaar de keel doorgesneden. Het is geen realiteit, niemand wordt bedreigt, het is een symbool dat gedood wordt, in het paleis der symbolen. Het lijkt het naspelen van een slechte film.  Tot overmaat van ramp, vertelde één van de nonnen die bij dit drama aanwezig was,  is alles gefilmd door een mededader. Wellicht met het idee om het op YouTube te plaatsen?

Abraham geofferd

We leven in een omgekeerde wereld, geen respect afdwingende oude Abraham in de kerk met het verhaal van het dreigende offer van Izaäk, maar Abraham zelf wordt de keel doorgesneden. Het is voorbij, over, niemand wint hierbij. Het lijkt op het omver trekken van de standbeelden van Stalin na de val van de muur, alleen was Stalin al lang dood.

aanslag kerk

Kerk als symbool in seculiere westerse wereld?

Hier wordt een oude priester de keel doorgesneden als symbool van een oude verdroogde kerk. Hoe cynisch, hoe wreed, hoe verdrietig. Zal het seculiere Frankrijk de kerk opnieuw tot de symbolen van haar land maken? Ik denk het niet.

Vrijzinnigheid tegen machtssymbolen in geloofsleven

Als vrijzinnige heb ik niets met priesters en grote oude kerken. Voor mij zijn het geen symbolen die iets met mijn geloofsleven te doen hebben. Het zijn oude symbolen van macht en geschiedenis geworden. In de christelijke cultuur zijn de kerk en de priester, zeer gedevalueerd, maar voor buitenstaanders nog steeds duidelijk herkenbaar als behorend tot de westerse christelijke cultuur. Daarom raakt het me ook, dieper dan ik aanvankelijk dacht.

Tegen deze krachten in helpt het niet vrijzinnig te zijn, daar kan ik de wereld niet mee veranderen. Die christelijke cultuur en machtsymbolen zitten zo diep, dat gaat nog honderden jaren duren. Ook een vrijzinnige kerk is symbool van het christendom en hoewel we ons geen kerk willen noemen, hebben wij ook nog steeds kerkgebouwen.  Toch zullen er altijd vrijzinnigen zijn die zich blijven verzetten en spreken tegen het verbinden van machtsymbolen aan geloofsleven en inspiratie. Een veel te gevaarlijke combinatie.

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

vrijzinnig lezen

Voor een lichtzinnige zomer met een paar leuke boeken

Boeken uitzoeken voor de vakantie was altijd grote voorpret. Recensies lezen en aan vriendinnen en familie vragen wat zij lazen en mooi vonden. Ik rook altijd aan veel boeken voordat ik een beslissing nam. In de tijd van de rugzakvakanties mochten er maar twee boeken mee, dat vroeg om een zeer zorgvuldige voorbereiding. Nu kun je zelfs tijdens de vakanties je boeken uitzoeken en ze ter plekke downloaden.  Het geeft mij een lichtzinnig gevoel zo zonder voorbereiding met vakantie te gaan. Toch een paar interessante tips.

Leestips

Marli Huijer, de (nieuwe) denkeres des Vaderlands, arts en filosoof heeft een boek geschreven gesierd met hoge hakken met de titel ‘Discipline, overleven in overvloed’. In het boek zet ze alle gedachten over vrijheid en weerzin tegen discipline weer op een rij.  Volgens Huijer moeten we discipline niet alleen opvatten als gehoorzaamheid, maar ook als instrument om te bereiken wat we waardevol vinden. Discipline is zo slecht nog niet. Fijn dat het ook een boek is dat volop verwijst naar andere filosofen die vrouw zijn. Het is vlot geschreven een geweldig boek voor de vakantie.  Overigens vind ik hoge hakken prachtig, maar het vergt wel discipline erop te lopen.

lezen

‘Oorsprong en Vrijheid’ door Gerard Visser, dat boek ziet er heel anders uit, dun en geleerd. Hij vertelt over vrijheid en de vrije ziel.  Hoe en waarom mensen andere beslissingen nemen en ‘eigen’ worden. Een prachtig, compact stukje, leesbare filosofie.

Een nichtje stopte mij ‘Het Rosie project’ van Greamen Simion in handen.  Ze had de film al gezien: Erg leuke film, maar ik weet dat jij liever boeken leest.  Ik ben al begonnen en de eerste pagina’s waren erg grappig.

Maar ik kan natuurlijk besluiten hele andere dingen te gaan lezen.  Eén van die 10.000 online boeken of gewoon lekker Candy Crush spelen,

Mooie zomer!
Wies Houweling

Meer blogs lezen?

Zwarte Piet

Bang voor Zwarte Piet

Als kind was ik altijd een beetje bang voor Zwarte Piet. Er was een tijd dat kinderen speels op de broek kregen met een bosje takken en dat er gedreigd werd met de zak naar Spanje. Daar bleef altijd een zekere spanning hangen, hoe vrolijk die pieten ook waren. Nu ben ik weer bang voor Zwarte Piet, bang voor het onderwerp. Ik denk stiekem: “Als iedereen zich maar gedraagt en niet te fel wordt en vooral niet over racisme praat, zoals Sylvana, alsjeblieft niet.”

Woede

Er zijn mensen bang dat we onze identiteit verliezen als we geen Zwarte Piet meer mogen hebben. Dat er iets essentieels verloren gaat van onze Nederlandse cultuur. Dat is waarschijnlijk ook zo, maar dat gebeurt wel vaker. We denken dat een cultuur niet verandert, maar een cultuur is vloeibaar. Zij past zich langzaam aan, aan de tijdgeest, aan de mensen en aan de behoeften. Dat is niet altijd eenvoudig om mee te maken, het maakt mensen onzeker. Onder de woede ligt een angst er niet meer te mogen zijn, zoals ze zijn (waren). Vaak is er een verlangen naar de rust en de eenvoud van vroeger. Mensen uiten zich boos, maar eronder ligt angst.

Veilig land?

Mijn Surinaamse vriendin is ook erg bang geworden door de hele discussie over Zwarte Piet. Vooral de felheid en de agressie waarmee het gepaard gaat. Geschrokken als ze is, komen er rare vragen bij haar op en wordt ze onzeker over haar toekomst en zeker over die van haar kinderen en kleinkinderen. Is Nederland nog wel zo’n veilig land?

Zwarte Piet

Racisme

Er wordt nu openlijk gepraat over racisme. Dat had ook op een andere manier kunnen gebeuren, zullen sommigen zeggen. Het ligt nu wel duidelijk op tafel. Er is racisme in Nederland. De uitspraken zijn fel, de reactie ook:  “Je mond houden of oprotten”.  Dat is angstig, niet alleen voor gekleurde mensen, voor iedereen in Nederland, dus ook voor kinderen. Het is onveilig voor nu en voor de toekomst.

Onveilig voor iedereen

Hoe onveilig gaat Nederland worden? Gaan we elkaar via de media op lopen jagen, bozer en angstiger maken? Zelfs de Joden zijn weer bang. Krijgen homo’s het nog benauwder? Laten we angst regeren of gaan we eens rustig aan elkaar vragen wat er eigenlijk aan de hand is? Want wat doet de verbijsterde meerderheid van Nederland? Zij zwijgt. Ze kijkt het gelaten aan. De media staan bol, de BN’ers fokken elkaar op en ondertussen wordt onze samenleving steeds onveiliger.

Vrees niet

Wat zouden we kunnen doen als brave, zoekende vrijzinnigen? Laten we onze eigen vragen even laten rusten en aan anderen vragen hoe het met hen gaat? Waarom ben je bang, wat heb je meegemaakt? Vraag waardoor mensen bang zijn voor racisme, wat hun ervaring is. Vraag en luister eens een poosje voordat je iets zegt. Zouden vrijzinnigen niet juist een breder gesprek kunnen veroorzaken? Een zwijgende meerderheid die niet aan het woord hoeft te komen, die er alleen voor zorgt dat de juiste vragen worden gesteld en die luistert.

Meer blogs lezen?

gelovige tipi open

Verwende gelovigen ga zelf aan de slag

De predikant en dominee hebben hun langste tijd gehad

De Nederlandse gelovige is jarenlang verwend. De dominee of voorganger kwam op bezoek als het moeilijk ging om een bemoedigend woord te spreken en hij of zij inspireerde op zondag met een intellectuele rede of een spiritueel verhaal voor de komende week. Er zijn steeds minder voorgangers, predikanten en dominees en dat is maar goed ook. In de huidige tijd zijn mensen spiritueel mondiger en zijn heel goed in staat elkaar te troosten en te bemoedigen. Met een beetje hulp kunnen de meeste mensen het best zelf, geloofsgemeenschappen zijn er ook om van elkaar te leren.

Wat zijn de taken die de meeste predikanten in traditionele kerken vervullen? Predikanten kunnen daar vaak schimmig over doen, maar laten we uitgaan van de taken die horen bij corebusiness van kerk zijn volgens veel traditionele theologen: leren, vieren, dienen en gemeenschap beoefenen.

Leren

Een geloofsgemeenschap is een lerende gemeenschap. Op het gebied van spiritualiteit en wijsheid kunnen de gelovigen van elkaar leren. Natuurlijk ook van een voorganger, maar dat hoeft niet echt. Voor een mooie cursus kun je altijd iemand inhuren, sprekers genoeg. Voor de religieuze opvoeding van kinderen of de begeleiding daarvan is meestal al een groep leden in de geloofsgemeenschap verantwoordelijk,  het is maar zelden dat de predikant zich daarmee bemoeit.

Vieren

Vieren hoort bij het voorgaan van predikanten in de rituelen en symbolen van de traditie van de geloofsgemeenschap. Ritueel begeleiders doen goede zaken in onze samenleving, met huwelijken, begrafenissen en zelf initiatieriten. Vieren in een geloofsgemeenschap is net iets anders, we zouden het communicatie met het heilige kunnen noemen? Wat is er heilig, dat onderzoekt men tegenwoordig graag zelf. En wat heilig is doen we ook graag zelf.  Mensen delen graag met elkaar de maaltijd, in een kring of buiten in stilte. Uitleg van de schrift? We luisteren tegenwoordig toch het liefst naar ervaringen van anderen. Schriftgeleerden worden daarmee al gauw buitenspel gezet. Moet je nu preken of een verhaal vertellen? De preken zijn steeds meer persoonlijke verhalen, dat zou je toch heel goed aan leden zelf kunnen overlaten? Kortom, vieringen in een kleine groep en ondersteun mensen toch vooral om dat  met elkaar te organiseren.

Dienen

Stel dat we het pastoraat tot het dienen rekenen, het zorgen voor elkaar en voor de wereld. Hoe doe je dat als de groep kleiner wordt? Is het niet vreemd dat er voor een groep van 30 leden een parttime pastor wordt aangesteld? Kunnen we niet pastoraal naar elkaar omkijken? Is een predikant in zo’n situatie ook niet gauw een ‘excuus truus’, om maar niet voor elkaar te zorgen? Geloofsgemeenschappen bestaan niet uit zielige oudjes die bezocht moeten worden. Tijd van de verwennerij is voorbij, kijk om naar elkaar.

Als je mensen de gelegenheid geeft komt er ook een betere verdeling, meer pluriformiteit in de leiding van de gemeenschappen, man en vrouw rollen, jong en oud. Er zijn talenten te over als je mensen in de gelegenheid stelt. Het is misschien niet altijd ideaal, maar de huidige situatie is ook vreemd en buiten de realiteit van onze samenleving.

gelovige tipi open

Met vele voorgangers?

In heel veel landen is predikant zijn vrijwilligerswerk, het is een functie naast je gewone beroep. Mensen hebben een vak geleerd waarvan zij kunnen leven. Daarnaast vervullen ze verschillende taken in de kerkelijke gemeenschap. Het Apostolisch Genootschap in Nederland werkt bijvoorbeeld zo. Maar ook twee bevriende predikanten van mij in Namibië en in India zijn voorganger naast hun gewone werk. De kloof tussen de predikanten en de anderen in de kerk is minder groot.  Predikantschap of voorgangerschap heeft aanzien, omdat je het naast je werk doet en er veel voor over hebt. Tentmaking ministry, zoals het werk beschreven wordt dat de apostel Paulus in de bijbel doet, is een opvatting over de uitoefening van het beroep van predikant. Het combineren van tenten maken en voorganger zijn heeft echt zijn voordelen, maar het vraagt ook om een andere opleiding.

Vrijwilligers

Er zijn naast filosofen nog steeds theologen nodig om in deze samenleving religie te duiden en te stimuleren. Er is steeds meer de roep om predikanten op te leiden tot managers of communicatie experts. Waar zijn we dan mee bezig? Andere tijden vragen om andere leiding. Predikanten gaan opleiden als managers van grote groepen vrijwilligers? Of communicatie experts van ze maken? Train liever vrijwilligers om het samen te doen. Terug naar de basis, samen een verantwoordelijke gemeenschap zijn die samen leert, viert en actief is in de samenleving. Breng een gemeenschap weer opnieuw bij elkaar, verdeel de taken en rust mensen toe.

Kortom zet je in op het trainen van vrijwilligers, daar zijn vrijwilligers ook weer bij gebaat. Geen enkele vrijwilliger is overigens zo gek dit 20 jaar naast zijn of haar werk te doen, 4 jaar en maximaal een verlenging van nog eens vier jaar, dan is er weer een ander aan de beurt.

Haal het beeld van de kerk waarin ouderen verzorgd moeten worden door een predikant van het toneel. Kijk naar de toekomst, sorteer voor op een gemeenschap van jongeren en ouderen, deze gemeenschap zal in de huidige tijd niet groot zijn, dat hoeft ook niet, maar kan wel dynamisch zijn. Kortom beoefen gemeenschap!

Wies Houweling

Meer blogs lezen?

 

 

Jefferson bijbel

Stel je eigen Jefferson bijbel samen

Vorige week werd de eerste Nederlandse uitgave van de Jefferson bijbel gepubliceerd. Een eigen bijbel samengesteld door een vrijzinnige: Thomas Jefferson (1743- 1826). Hij was de 3e president van de Verenigde Staten, een begaafd geleerde op vele verschillende terreinen, een kind van de Verlichting. Hij maakte de Franse revolutie en de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog mee. Waarom vond hij het nodig om een eigen bijbel samen te stellen en wat heb je er nu nog aan?

Met een schaar en plaksel

Al in 1820 stelde hij zijn bijbel samen met knip- en plakwerk uit de bijbel over het leven van Jezus. Dat gebeurde toen wel vaker. Ook Tolstoj had zijn eigen evangelie en meer schrijvers en theologen voegden de evangelies uit de bijbel samen om een eigen verhaal te krijgen. Sinds het begin van de 20ste eeuw zijn theologen en exegeten ook op zoek naar het ene verhaal, maar meer door achter de woorden te zoeken naar die ene mens, die ene boodschap. We gaan terug naar de oerteksten en proberen te proeven hoe het ‘echt’ was.

Unitariër

Jefferson was een groot inspirator voor de Unitariërs in de Verenigde Staten. Hij is auteur van de grondrechten van de VS: ‘Alle mensen zijn gelijk geschapen’.
Ook een belangrijke uitspraak van hem is:  ‘We should all then live without an order of priests, follow the oracle of conscience, and say nothing about what no man can understand nor therefore believe.’
In deze tijden met politici als Donald Trump zou je bijna vergeten dat er ook zeer erudiete en hooggeleerde republikeinen zijn geweest.

Jefferson bijbel

Vrijzinnigen

Vrijzinnigen lijken ook vaak hun eigen bijbel samen te stellen. Eigenlijk denk ik dat iedereen dat stiekem doet. Ieder heeft wel zijn of haar favoriete delen en stukken die je liever overslaat. Er gaat heel veel tijd in zitten om een mooi en consistent verhaal uit al die kleine stukjes te maken. Dat deed Jefferson al in 1820.

Nieuwe vertaling

Waarom is nu deze vertaling van een oude Amerikaanse uitgave verschenen? Want ik vraag mij af waarom er voor deze uitgave is gekozen en  niet voor een latere, bijvoorbeeld de ‘Jefferson Bible for the 21th century’ waarin ook alle inspirerende teksten uit de joodse, hindoeïstisch, islamitische en boeddhistische en christelijke tradities waren toegevoegd. Misschien ging dat te ver. Dit boek is daarom wel interessant door haar geschiedenis, maar niet voor de inhoud.

Een stap te ver?

Een knip- en plakwerk maken van je eigen inspirerende teksten is al een oude praktijk. Een praktijk die vrijzinnigen graag uitoefenen, maar tegenwoordig gaat dat knippen en plakken verder dan de bijbel. Het wordt aangevuld met de teksten uit andere tradities en de eigen verhalen.  Mensen houden deze verzamelingen het liefst voor zichzelf. Daar is niets mis mee, maar ik zou wel eens een inspirerende huidige Nederlandse bijbel willen zien.

Wies Houweling

The Passion

Een vrijzinnige Passion?

Jezus op straat

Ik vond Jezus op straat en kom hem niet laten liggen.  Hij stond gewoon in een hoekje, in de regen. Ik vind niet zo vaak dingen op straat en raap zelden iets op. Jezus was niet uit een raam gevallen, maar leek gewoon aan de kant geschoven. Ik heb hem meegenomen, als theoloog kun je hem niet laten liggen. Hij is wel van plastic en niet echt mooi, maar wel een klein stukje van de Passie. Van het grote verhaal van Pasen dat bekende Nederlands ook dit jaar in Amersfoort op straat vertellen en naspelen. Ik vraag me af hoeveel mensen dit ook zouden herkennen?

De Passie in huis

Maar wat moet je met zo’n plastic symbool? Ik heb nog nooit zoiets in huis gehad en eigenlijk komt hij er ook niet in. Hij staat beneden op de meterkast voor de trap. Mijn huis begint pas boven, dus hij is tot het  voorportaal gekomen. Sommige mensen zagen hem voordat ze de trap op liepen. De katholieken riepen verschrikt ‘Wat doet die daar?’ Ja, wat moet je met een lelijke Jezus op straat als goed vrijzinnige? Het is voor mij bijna dezelfde ongemakkelijke vraag als: wat moet je nu met The Passion op straat en op de TV?

The Passion

The Passion in Amersfoort

Ons kantoor is in Amersfoort, maar ik ga niet kijken naar The Passion. Dat gaat mij te ver. Er wordt een groot lichtend kruis rondgedragen door Nederlanders die het oude verhaal een nieuwe dimensie geven.  Het verhaal is zo sterk dat elke vertelling iets toevoegt. Maar is het mijn verhaal? Ik ga wel naar de TV kijken. Ik bewaar afstand, maar ben toch geïntrigeerd.

Het verhaal

Net zoals als ik Jezus niet op straat kan laten liggen, kan ik dit ook niet negeren, maar het is niet zo mijn ding. Het heeft iets van brood en spelen, terwijl het een oud verhaal is dat wordt verteld en met grote ernst wordt uitgevoerd.

Ik heb Jezus niet laten liggen omdat ik respect heb voor de traditie waar ik uit kom. Ik doe Jezus niet weg omdat ik iets heb met de verhalen. We moeten ze wel opnieuw vertellen, mensen de gelegenheid bieden ze opnieuw te vertellen nu. Door The Passion komt er iets door van het oude verhaal en ook van een nieuw verhaal.

Geseculariseerd Nederland?

De diepgang, iets dat me echt raakt op nieuwe wijze kan ik er nog niet in vinden. Ik ben wel overdonderd door de massa die het elke keer weer op de been brengt en de aandacht die het krijgt in een geseculariseerd land. Mijn Amerikaanse vrienden lachen zich rot. Hoe zo is Nederland een geseculariseerd land, met  tweede Paasdag vrij en de Passiespelen in de straten en op de TV?  Op een neonkruis en een groep bekende Nederlanders werp ik wel een blik maar haal ze niet in huis.

Wies Houweling