Niet weer flessenmelk!

Voor een duurzamer samenleving verzamel en lever ik plastic afval apart in. Nu gaan er stemmen op, zelfs bij het CPB, dat het niets helpt en ik mijzelf voor de gek houd. Helpt mijn kleine bijdrage voor een duurzamer samenleving of voel ik mij op deze manier alleen maar een duurzamer mens? Een dilemma voor mensen die duurzaam willen leven. In de jaren tachtig had ik ook al zo’n dilemma. Moet je melk in pakken kopen of in flessen? Heftige strijd over het vervuilende pak met plastic of het wassen en recyclen van de fles, wat evenveel vervuilend was. Het debat is nu helemaal achterhaald, er is geen fles melk meer te zien in de supermarkten. Over een aantal jaren zal dit ook zo zijn met het plastic recycling vraagstuk. Of er is geen plastic meer te vinden, of alles wordt op efficiënte wijze gerecycled. Het is een kwestie van tijd, wat doet de duurzame burger in de tussentijd?

In Amsterdam is het best een gedoe om plastic apart in te zamelen. Veel huizen hebben geen buitenruimte, dus alles moet worden gewassen. In kleine zakjes verzameld en weggebracht. Het moet naar aparte containers, die weer niet bij de glas- en papiercontainers staan, het is dus een extra loopje. Ook zijn de containers vaak vol. Toch doe ik het. In mijn Wageningse tijd ben ik opgevoed in het gescheiden afval inzamelen. Wel 10 verschillende soorten, die je ook allemaal apart en makkelijk kwijt kon bij de afvalverwerking. Toen ik naar Amsterdam verhuisde moest opeens alles, behalve kranten en flessen, in een zak. Dat voelde raar. Heeft het allemaal wel zin gehad, die jaren van afvalscheiding in Wageningen?

Ik ga toch door met afvalscheiding, zeker met het apart verzamelen van plastic afval. Ik ben niet naïef, maar ik wil wel zo leven. Op deze manier let ik op de hoeveelheid plastic die ik gebruik. Ik houd zo ook de (ongelezen) kranten en lege flessen in de gaten. Dat is de manier waarop ik wil leven.

Natuurlijk stelt mijn kleine beetje niets voor bij de grote vervuilende bedrijven.

Nu moet ik op gaan passen dat ik niet word zoals de farizeeër, die bidt dat hij zo blij is dat hij veel beter is dan de anderen. Ik constateer alleen maar een feit, dat mijn bijdrage eigenlijk niet meer is dan een duizendste druppel op een gloeiende plaat, maar dat het wel mijn druppel en mijn manier van vrijzinnig leven weergeeft. Een leven dat naïef gericht is op een beter toekomst en vol verlangen uitkijkt naar de wetenschappelijke ontwikkelingen die ons helpen met plastic recycling en zoveel mogelijk moeilijk recyclebaar plastic loos gaan maken.

Wies Houweling
algemeen secretaris Vrijzinnigen Nederland

 

Meer blogs lezen?

 

4 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Laat een reactie achter op Ankie Kisner Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *